Rachunek deweloperski w Polsce ma dwie pozycje, które nie wynikają ani z kosztów budowy, ani ze wskaźników planu. To renta planistyczna i opłata adiacencka. Obie są procentem od wzrostu wartości nieruchomości i obie potrafią zaskoczyć, bo pojawiają się w innym momencie niż reszta kosztów.
Zasada wynika z ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Jeżeli w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą wartość nieruchomości wzrosła, a właściciel ją zbywa, gmina pobiera jednorazową opłatę ustaloną w tym planie.
Trzy warunki muszą wystąpić razem:
| Warunek | Co to znaczy w praktyce |
|---|---|
| Plan podniósł wartość | Typowo: grunt rolny stał się budowlanym, albo wskaźniki poszły w górę |
| Właściciel zbywa nieruchomość | Bez sprzedaży nie ma opłaty – samo uchwalenie planu jej nie uruchamia |
| Zbycie w ciągu pięciu lat | Licząc od dnia, w którym plan stał się obowiązujący |
Stawka jest zapisana w samym planie i nie może przekroczyć 30 % wzrostu wartości. Gmina może ustalić mniej – i wiele gmin tak robi, żeby nie blokować obrotu gruntami.
Opłata adiacencka wynika z ustawy o gospodarce nieruchomościami i działa inaczej. Nie jest powiązana ze sprzedażą – gmina może ją ustalić niezależnie od tego, czy właściciel cokolwiek zbywa. Występuje w dwóch podstawowych sytuacjach:
-
1 Podział nieruchomości – do 30 %Jeżeli w wyniku podziału wartość nieruchomości wzrosła, gmina może ustalić opłatę w wysokości do 30 % różnicy wartości. Dotyczy to typowej sytuacji, w której z jednej dużej działki powstaje kilka mniejszych, gotowych pod zabudowę.
-
2 Budowa urządzeń infrastruktury – do 50 %Jeżeli wartość nieruchomości wzrosła w związku z wybudowaniem urządzeń infrastruktury technicznej z udziałem środków publicznych – drogi, wodociągu, kanalizacji – gmina może ustalić opłatę do 50 % wzrostu wartości. To najwyższa stawka z całej tej rodziny opłat.
Obie opłaty są procentem od wzrostu wartości, a ten ustala rzeczoznawca majątkowy w operacie szacunkowym. Porównuje stan przed zdarzeniem i po nim.
Praktyczny wniosek jest prosty: kwota opłaty nie jest liczbą obiektywną, tylko wynikiem wyceny. Jeżeli operat wydaje się nietrafiony – bo przyjęto nieadekwatne transakcje porównawcze albo pominięto ograniczenia działki – to jest to miejsce, w którym warto się spierać. Nie w stawce procentowej, bo ta wynika z planu albo z uchwały.
opłata adiacencka = (wartość po zdarzeniu − wartość przed) × stawka z uchwały (podział maks. 30 %, infrastruktura maks. 50 %)
Obie opłaty należą do kosztów, które trzeba znać przed ustaleniem ceny zakupu, a nie po niej. Renta planistyczna zwykle jest już zaszyta w cenie oferty – sprzedający ją zna i przerzuca. Opłata adiacencka może natomiast trafić bezpośrednio do inwestora, jeżeli to on dzieli działkę albo korzysta z nowo wybudowanej infrastruktury.
W modelu feasibility należą do wydatków początkowych, obok ceny gruntu i przygotowania projektu – czyli obniżają kwotę, którą opłaca się za grunt zapłacić.
-
1 Kiedy plan wszedł w życieJeżeli minęło mniej niż pięć lat, renta planistyczna jest w grze. Datę uchwalenia planu sprawdza się razem z jego treścią – zmiana planu uruchamia ten termin od nowa.
-
2 Jaką stawkę przewiduje planStawka procentowa jest zapisana wprost w uchwale planu. Może wynosić zero, może trzydzieści – to różnica warta setek tysięcy złotych przy większej działce.
-
3 Czy gmina ma uchwałę o opłacie adiacenckiejBez uchwały rady gminy określającej stawkę opłata adiacencka nie zostanie ustalona. To informacja z gminy, nie z księgi wieczystej.
-
4 Czy planowana jest infrastrukturaNowa droga albo kanalizacja to dobra wiadomość dla projektu i potencjalny koszt jednocześnie. Warto wiedzieć o obu stronach z góry.
devcheck pokazuje przeznaczenie i wskaźniki z planu miejscowego albo z planu ogólnego, a do tego ceny transakcyjne z okolicy – czyli obie strony rachunku.
Źródła: ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (renta planistyczna, art. 36 i 37); ustawa o gospodarce nieruchomościami (opłata adiacencka z tytułu podziału oraz budowy urządzeń infrastruktury technicznej). Artykuł opisuje ramy ustawowe – wysokość stawki wynika z konkretnego planu miejscowego albo uchwały rady gminy.